Dominicus Gent

Viering van zondag 28 september 2025

Is Jezus na te volgen?

 

Goede morgen, iedereen hier in de kerk en ook jullie allen die via stream meevieren.
Vandaag nodigen we jullie uit om te vieren dat we allen proberen volgelingen van Jezus te zijn.

Maar eerst steken we de Paaskaars aan. Zo maken we de aanwezigheid van de Ene in ons midden zichtbaar.
We heten Haar/Hem, elkaar en al wie we meedragen in ons hart hartelijk welkom 

 

  Overweging

1

Jezus navolgen. Wel wel, dat is nogal wat. Willen wij dat? Kunnen we dat? Hierover zei Albert Nolan, een bevrijdingstheoloog uit Zuid-Afrika, het volgende:

‘Over het algemeen nemen we Jezus niet erg serieus – of we onszelf nu christen noemen of niet. Er zijn een paar opmerkelijke uitzonderingen, maar over het algemeen hebben we niet onze vijanden lief. Wij keren niet de andere wang toe, we vergeven niet zeventig maal zeventig keer, we delen wat we hebben niet met de armen en we stellen niet al onze hoop en ons vertrouwen op God. Jezus’ gebod om elkaar lief te hebben, is dat niet ‘over de top?’

Albert Nolan raadt ons aan om Jezus wél serieus te nemen, omdat zijn boodschap net dat biedt, wat onze wereld nodig heeft. Evangelie biedt namelijk goed nieuws voor ons en onze wereld. Het maakt ons gelukkig omdat het ons hoop geeft.’ Jezus volgen betekent : in onze eigen concrete situatie ontdekken hoe het Goddelijke aanwezig kan komen, als een echt werkzame liefde, als veelbelovend nieuws. Goed nieuws voor de zwaksten.

Het was mij persoonlijk eigenlijk al vrij snel duidelijk dat als ik christen wilde zijn, ik niet letterlijk Jezus moest en kon navolgen. Ik moest geen rondtrekkende rabbi worden. Jezus’ gebaren van verzorgen en genezen vond ik wel aansluiten bij mijn eigen talenten, en ik koos een beroep als verpleegkundige. Ik heb nog getwijfeld of ik niet in een ontwikkelingsland moest zijn, om daar bij de armsten te zijn. Maar na een korte periode daar, wist ik dat ik niet alles kon en moest achterlaten om ‘Jezus te volgen’. Dat zag ik niet zitten en dat vond ik ook niet wenselijk en paste niet bij wie ik was.

Ik weet dat voor sommige mensen uit de generatie voor mij, de interpretatie van ‘volgeling willen zijn’, soms tot een schuldgevoel heeft geleid: het is nooit genoeg wat je doet. Van dat idee heb ik zelf minder last gehad. Jezus’ radicaliteit neem ik ernstig, maar ik zie dit als een blijvende oproep tot een kritische houding. Als een richtlijn waarop ik mij kan oriënteren.

* (muziek)

2

Waar haalde Jezus zelf zijn inspiratie? Van zijn moeder? Daar lijkt het wel op.

En Maria sprak: ‘Van vreugde juicht mijn geest om God mijn redder, omdat Hij welwillend neerzag op mijn kleinheid. Die machtig is, en heilig is zijn Naam. Barmhartig is Hij van geslacht tot geslacht voor hen die Hem vertrouwen. Hij toont de kracht van zijn arm; slaat trotsen van hart uiteen. Heersers ontneemt Hij hun troon, maar verheft de geringen.

In dit lied, het Magnificat, klinkt de kern van een profetische godsgeloof. In Maria klinkt dit woord, dit visioen, zo lijkt Lucas te suggereren met dit lied van de moeder. In Jezus zelf is dit woord vlees geworden. Hij heeft het belichaamd. Haalde Jezus ook inspiratie bij zijn vader ? Misschien ook. We weten niet veel over hem: als Jezus 12 jaar is geworden verdwijnt ieder spoor van hem volgens de evangelies.
Behalve zijn moeder en zijn tante, die aanwezig blijven tot bij zijn kruisiging, zijn er nog heel wat vrouwen in de entourage van Jezus. Sommigen koken voor hem, anderen steunen hem financieel, anderen zitten aan zijn voeten, anderen spreken hem tegen en doen hem beter begrijpen wat het concreet betekent om de geringen te verheffen. Sommigen worden volgeling.

Zowel in de evangelies als in latere eeuwen, is het opvallend hoe eigenzinnig vrouwen en mannen het ‘volgeling van Jezus zijn ‘ vorm hebben gegeven, en hoe meerstemmig die invulling is geweest.
Ik las hierover eens de volgende bedenking: “Als ik bij de hemelpoort kom, zal God mij niet vragen waarom ik geen Mozes geweest ben, geen M. Luther King, of Jeanne Devos. God zal eenvoudig vragen waarom wij, gegeven de omstandigheden, nagelaten hebben onszelf te worden. Niet meer, niet minder. De hele kunst van ons leven is onze eigen maat te vinden; die te leren kennen en waarderen.” Jezus navolgen, maar dan wel vanuit onszelf.

* (Muziek)

3

Jezus was waarschijnlijk zelf geïnspireerd door een bredere godsdienstige stroming, die de “de school van Hillel” werd genoemd en waarin de ‘gulden regel’ centraal stond: “Wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet. Dat is de hele thora, de hele wet en de profeten in één zin.”
Jezus vond inspiratie voor zijn ethisch handelen in deze gulden regel en in de mildheid van de Hillel-strekking. Maar tegelijk scherpte Jezus die gulden regel nog aan met een bijzondere aandacht voor de kwetsbaren: “Wat je aan de minsten van de mijnen hebt gedaan, dat heb je aan God zelf gedaan.” Dit vond hij het laatste, het definitieve oordeel over ‘volgeling- zijn’.

Jezus werd ook beïnvloed door zijn leeftijdsgenoot, Johannes de Doper, met zijn felle kritiek op de corrupte machthebbers. Eerst liet Jezus zich door Johannes dopen, maar later ging hij toch zijn eigen weg, en tussen de volgelingen van Johannes en Jezus ontstond discussie. Zulke meningsverschillen zijn van alle tijden.

Ook vandaag treden mensen op die zich uitdrukkelijk ‘christelijk’ noemen, zoals Charlie Kirk in Amerika en Els Noort, ook Els Rechts genoemd in Nederland. Zij zetten echter openlijk aan tot vreemdelingenhaat. Zij roepen op om alleen de ‘eigen’zwaksten te beschermen.
Zowel de gulden regel als Jezus’ consequente inzet voor de zwaksten zijn doorheen de geschiedenis afwisselend wél en niet een leidraad geweest voor christenen. De vraag voor ons vandaag blijft toch: in hoeverre inspireert de keuze voor de zwakkeren ons concreet, vandaag? Willen en kunnen wij Jezus daarin volgen?

* (Muziek)

4

Paulus, in zijn eerste brief aan de gemeente van Korinthië, schreef over’ volgeling worden’:

Het menselijk lichaam vormt met zijn vele ledematen één geheel. Zo vormen ze samen één lichaam. Wij allen, Joden en heidenen, slaven en vrijen, zijn immers in de kracht van een en dezelfde Geest één lichaam geworden door de doop en allen werden wij gedrenkt met één Geest.
Het oog kan niet tot de hand zeggen: ik heb je niet nodig, en evenmin het hoofd tot de voeten: ik heb je niet nodig. Sterker nog, juist die delen van het lichaam die het zwakst schijnen te zijn, zijn onmisbaar. God geeft aan het mindere méér eer, opdat er geen verdeeldheid zou zijn en de ledematen eendrachtig voor elkaar zouden zorgen. Welnu, jullie zijn het lichaam van Christus, en ieder van u is een lid van dit lichaam.

Volgeling worden is een opdracht voor mensen samen. Samen vormen wij het lichaam van Christus. Niet IK alleen; maar WIJ als gemeenschap met al onze talenten, mogelijkheden en onmogelijkheden kunnen proberen volgelingen van Jezus te zijn.
Mij geeft dat een goed gevoel, een gevoel van vrijheid. Als we er samen voor gaan, mogen we gerust af en toe falen en weer opstaan. De ene zal de andere wel meetrekken, inspireren, motiveren. We moeten niet alles doen of kunnen. We mogen beseffen dat we verre van perfect zijn en dat we elkaar gerust kunnen aanvullen.
Zeker als alleenstaande is het een deugddoend besef dat je verweven bent met anderen en dat al die ontmoetingen en contacten zo levengevend zijn. Tegen het huidige autonomie-denken in, waar mensen aangespoord worden om alles zelfstandig én alleen te doen, geeft het WIJ als lichaam van Christus opluchting en moed.

Ik ben dankbaar voor de schoonheid die ik leer kennen via mensen, ook voor die vrijheid die ik krijg om te mogen kiezen wat voor mijn talenten het meest past. Het is geen gemakkelijkheidsoplossing voor frustraties of schuldgevoelens. Neen, het is een samen zoeken: welke vorm geef ik er aan en waarnaar streven we samen? De verrijzenis van Jezus is hierbij voor mij de grote bevestiging dat de richting juist is.

* (Muziek)

 

Inleiding tafeldienst

Wij gaan aan tafel, en bij ons zijn al onze dierbare overledenen, die ons voorgingen in hun falen en opstaan, in hun geloof, hoop en liefde.. 

Wij gaan aan tafel, in het goede gezelschap en in verbondenheid met mensen, die waar ook ter wereld inspireren om samen volgelingen van Jezus te worden. 
 
Jezus, in de nacht voor zijn dood, nam het brood, dankte God, en sprak tot zijn vrienden: “Neem en eet, dit is mijn lichaam. Gebroken en uitgedeeld voor allen.
Hij nam ook de beker met wijn, dankte God, en zei: “Dit is de beker van het nieuwe verbond. Ik noem jullie mijn vrienden. Doe dit, samen, om mij te gedenken. “

 

Onze Vader

Vredeswens
Moge de vrede van Jezus bij ons zijn. Hij nodigt ons uit om Hem te volgen, in liefde en vertrouwen. Laten we die vrede met elkaar delen, zodat we samen Zijn en onze weg kunnen gaan.

Slotgebed
Gij, Ene, die ons kent zoals wij zijn,
U danken wij omdat we niet alleen moeten zoeken,
maar dat we mogen volgen.
Dank U dat U voor ons uitgaat,
ook als wij niet weten waar de weg naartoe leidt.
Wij danken voor zovelen die met ons meelopen,
die ons bemoedigen, dragen en corrigeren.
Dank U dat we deel mogen zijn van Uw familie, samen onderweg.